اقامه نماز با شکوه عید سعید فطر در تهران با حضور مسئولین نظام

نگاه شما: إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُون

عبدالرحمن رحمانیان بیننده «تابناک» در مطلبی به همراه تصاویر زیر به «نگاه شما» نوشت:

با سلام
تصاویر ضمیمه ایمیل مربوط است به خورده شدن قسمت هایی از برگ های کتاب قرآن در یکی از مساجد جهرم توسط موریانه ها ولی در اتفاقی قابل تأمل و عجیب، عبارات و کلمات عربی در این صفحات، سالم مانده در صورتی که حاشیه صفحات و قسمتی از ترجمه فارسی آیات، خورده شده است.

شاید این نشانه ای برای تأمل در عظمت سخن خداوند در قالب کتاب آسمانی مسلمانان؛ یعنی قرآن مجید باشد.


حضرت امام خمینی(ره): روز قدس، روز اسلام است... .

روز قدس، روز اسلام است

«روز قدس يك روز جهاني است. روزي نيست كه فقط اختصاص به قدس داشته باشد. روز مقابله مستضعفين با مستكبرين است... روز قدس، روزي است كه بايد به اين روشن‌فكراني كه در زير پرده با امريكا و عمال امريكا روابط دارند، هشدار داد... روز قدس، روز اسلام است. روز قدس، روزي است كه اسلام را بايد احيا كرد و احيا بكنيم و قوانين اسلام در ممالك اسلامي اجرا بشود... من روز قدس را روز اسلام و روز رسول اكرم(ص) مي‌دانم و روزي است كه بايد ما تمام قواي خودمان را مجهز كنيم و مسلمين از انزوايي كه آنها را كشانده بودند، خارج شوند...». (1)

-------------------------------------------------------------------------------------------------

(1)    فرازی از سخنرانی امام خمینی(ره) در 22 رمضان 1399ق (25/5/1358)، صحيفه نور، ج 8 ص 233 و 234.


نمائی از مسجد الحرام در شب... الله اکبر


                                   منبع: خبرگزاری عربستان


"شب قدر" را قدر بدانیم!

http://www.up.iranage.com/2012/08/w659_d105.jpg

شهادت اول مظلوم عالم حضرت امام علیّ، امیر المومنین(ع) بر شیعیان جهان تسلیت باد

تقدیر انسان در شب قدر بستگی به آمادگی او دارد... .

تقدیر انسان در شب قدر بستگی به آمادگی او دارد

آیت‌الله سبحانی:

تقدیر انسان در شب قدر بستگی به آمادگی او دارد... .

گروه گزارش: آیت ‌الله ‌سبحانی با محکوم کردن کشتار مردم در کشورهای اسلامی، خواستار برخورد جدی علمای جهان اسلام و شکستن سکوت آنها در برابر مسلمان کشی شد و گفت: «این عمل که مسلمان، مسلمان را با زبان روزه بکشد و فکر کند کار خیری انجام داده است مصداق شر است. «

به گزارش مرکز خبر و اطلاع ­رسانی جامعه­ المصطفی، آیت‌الله جعفر سبحانی از مراجع تقلید، در هفدهمین روز از ماه مبارک رمضان در جلسه تفسیری خود در مجتمع آموزش عالی فقه، در ادامه تفسیر سوره قدر، با اشاره به آیه «لَیْلَةُ الْقَدْرِ خَیْرٌ مِّنْ أَلْفِ شَهْرٍ» گفت: «شأن نزول آیه این است که وقتی پیامبر اکرم(ص) در خواب دید که بنی امیه از منبر او بالا می‌روند و هزار ماه بر مسلمانان حکومت خواهند کرد، خداوند این آیه را نازل کرد و شب قدر را که برتر از هزار ماه ست به ایشان عنایت فرمود».

این مرجع تقلید با بیان این‌که برخی مدت حکومت بنی امیه را یکهزار و 92 ماه عنوان کرده و به این روایت خدشه وارد می‌کنند، بیان داشت: «بنی امیه در سال 41 روی کار آمد و در سال 132 سقوط کرد، اگر 8 سال حکومت عبدالله بن زبیر که در اواسط حکومت بنی امیه بود را از آن کم کنیم این روایت مشکلی نخواهد داشت».

حضرت آیت ‌الله ‌سبحانی با بیان این‌که برخی به دلیل کروی بودن زمین این شبهه را وارد می‌کنند که بخشی از زمین روز  و بخشی از آن شب است و قطعاً آن قسمت که روز است نمی‌توانند شب قدر را درک کنند، گفت: «شب قدر 24 ساعت است و همه می توانند آن را درک کنند».

این مفسر برجسته قرآن در ادامه به تفسیر کلمه «روح» در این سوره پرداخت و با رد نظریه جبرئیل دانستن روح، ابراز کرد: «با توجه به آیات دیگر قرآن مشاهده می‌کنیم که جبرئیل در همه جای قرآن با پسوند آمده اما در اینجا این گونه نیست و بعید است که مراد از آن جبرئیل باشد».

وی ادامه داد: «در روایات آمده است که روح بالاتر از جبرئیل امین و فرمانده کل ملائک است که از حقیقت او آگاه نیستیم و خداوند تبارک و تعالی برای برکت او را در شب قدر به زمین می‌فرستد».

حضرت آیت ‌الله ‌سبحانی بر ضرورت تهجد، شب زنده داری و امید به بخشش از سوی خداوند در شب‌های قدر تأکید کرد و در پاسخ به این شبهه که برخی می‌گویند اگر در شب قدر مقدرات همه تعیین می‌شود پس نیازی به عبادت ما نیست، گفت: «تقدیر خداوند تابع استعدادهای بندگان است و تقدیر انسان در گرو آمادگی او است. در روایات نیز آمده است؛ اگر از اشقیا هستم من را در این شب از سُعدا قرار بده».

وی در پایان با محکوم کردن کشتار مردم در کشورهای اسلامی، ابراز داشت: «امروز در کشورهای اسلامی چه می‌گذرد؟  این عمل که مسلمان، مسلمان را با زبان روزه بکشد و فکر کند کار خیری انجام داده، مصداق شر است».

حضرت آیت‌الله سبحانی خواستار برخورد جدی علمای جهان اسلام و شکستن سکوت آنها در برابر مسلمان کشی شد و تصریح کرد: «این جنگ به نفع اسلام نیست و دشمنان از آن بهره‌برداری می‌کنند، امروز کشورهای اروپایی در آرامش هستند اما در کشورهای اسلامی جنگ و خونریزی جریان دارد».

بررسی دعا و نقش آن در گفتاری از آیت الله سید علی میلانی


  ماه مبارک رمضان ماه دعا، بازگشت، توبه و انابه به درگاه خداوند متعال است، و آغازی است برای انس و الفت با حی قیوم، ماه مبارک رمضان و به ویژه لیالی مبارکه قدر فرصتی است تا روح و جان را دریای لطف و عطر الهی شستشو دهیم و بی شک ادعیه به یادگار مانده از حضرات معصومین(علیهم السلام) وسیله ای شگرف در ایجاد حس حضور در بارگاه الهی است. 

سرویس علمی- فرهنگی خبرگزاری حوزه گفتاری از آیت الله سید علی میلانی در خصوص جایگاه دعا و شیوه ائمه اطهار(علیهم السلام) در این خصوص را تقدیم می کند.

دعا در لغت به معنای «ندا» است و معادل آن در ادبیات فارسی «خواندن» می‌باشد؛ معنای عرفی دعا به گونه‌ای است که هر ندایی را نمی‌توان دعا نامید ولی تمام دعاها به صورت ندا استعمال می‌شوند از این رو دعا اخص از نداست.

«دعا» سخن و کلام انسان با خداست تا از خداوند تبارک و تعالی طلب رحمت و مغفرت نموده، با کمال خضوع و خشوع و مسکنت در برابر خداوند حضور یابد؛ این معنای دعا است.

* دعا عبادت است

گاهی دعا به گونه‌ای است که معنای تمجید و تقدیس خداوند متعال از آن اراده می‌گردد.

در خصوص چگونگی دعای  ائمه(ع) باید گفت؛ دعا اساساً عبادت است و با خداوند متعال راز و نیاز کردن و در برابر او خضوع و خشوع نمودن و اظهار فقر و مسکنت کردن است؛ ولو این که انسان حاجتی را از خداوند تبارک و تعالی نخواهد.

در روایاتی از امام باقر(ع) که در کافی نقل شده است، و در ذیل آیه مبارکه « ان الذین یستکبرون عن عبادتی سیدخلون فی جهنم داخرین»؛ آنهایی که از عبادت خداوند متعال استکبار کرده و در برابر خداوند متعال تکبر به خرج دهند پس داخل جهنم می‌شوند.» آمده، تصریح شده است که بافضیلت ترین عبادت‌های خداوند متعال، دعا کردن، حرف زدن و ارتباط برقرار نمودن با خداوند متعال است.

پس اگر کسی با خداوند متعال رابطه دعایی نداشته باشد، آخرت او «جهنم داخرین» است و با ذلت در جهنم داخل می شود؛ پس معلوم شد که دعا نمودن عبادتی از عبادات به شمار می‌رود.

دعا کردن موضوعیت داشته و اوامر شدیده و فراوانی همچون «ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ »، « و لله الاسماء الحسنی فدعوه بها»، « وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ » در قرآن مجید و روایات بر دعا کردن وارد شده است.

با تدبر در این آیات, این چنین برداشت می‌شود که خداوند متعال می‌فرمایند؛ مرا بخوانید و مرا بخواهید؛ خیلی معناست که ما به فکر رسیدن به خداوند متعال، قرب الی الله تعالی و به فکر معرفت خداوند تبارک و تعالی باشیم .

در کتاب کافی از امام باقر(ع) نقل شد است؛  « إِنَّ اللّهَ عَزَّوَجَلَّ يُحِبُّ مِنْ عِبَادِهِ الْمُؤْمِنِينَ كُلَّ عَبْدٍ دَعَّاءٍ» خداوند از بندگان مومن خود کسی را که بیشتر دعا کند دوست دارد. «دَعّا» در این جا به معنای شخصی است که همت او دعا نمودن به درگاه الهی است.

در راویت دیگری از ائمه معصوم(علیهم السلام) آمده؛ « الدُّعَاءُ سِلَاحُ الْمُؤْمِنِ»؛ در مقابل دشمن(شیطان)، هوی نفس و نگرانی‌های دنیوی و اخروی، سلاح مومن دعا است؛ وقتی انسان دعا کرد، ارتباط با باری تعالی پیدا نمود، این ارتباط موجب محفوظ ماندن انسان از خطرات می‌گردد.

در ادامه روایت آمده است؛ «الدُّعاءُ سِلاحُ المُؤمِنِ وَ عَمودُ الدّينِ وَ نورُ السَّماواتِ و الأرضِ» حکم دعا کردن حکم نماز است؛ همچنان که نماز به «عمود الدین» وصف شده است، دعا نیز به «عمود الدین» و «نور السماوات والارض» موصوف گشته است.

* دعا سلاح انبیاء بود

از این بالاتر از امام رضا(ع) نقل شده است که ایشان به اصحاب خویش می‌فرمودند؛ حتی سلاح‌ انبیاء(ع) هم دعا بوده، به وسیله دعا، خطرات را از خود دفع می‌کردند.

این روایاتی که ذکر شد، برای ما آموزنده بوده، ارزش و جایگاه دعا را به ما نشان می‌دهد؛ در حدیثی دیگر نقل شده است؛ « عليكم بالدعاء فانكم لا تقربون بمثله» به این بیان که هیچ چیز ما را مثل دعا نمودن به خدا نزدیک نمی‌کند.

در روایت دیگری از امیر المومنین(ع) آمده؛ «أَحَبُّ الْأَعْمَالِ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِی الْأَرْضِ الدُّعَا» این دعاست که ایمان انسان را حفظ و تقویت نموده و معرفت انسان را بالا برده، ارتباط انسان را با باری تعالی حفظ می نماید.

*استغفار ملازم با گناه نیست

لازم به ذکر است که گفته شود، استغفار هیچ ملازمه‌ای با ذنب و گناه ندارد و انسانی که استغفار می‌کند، ممکن است گناهی مرتکب نشده باشد.

توبه کردن نیز هرگز دلالت بر این که انسان حتما گناه کرده باشد ندارد؛ با توجه به مقدمه قبلی خود «استغفار» دعا و ذکر باری تعالی بوده و عبادت است؛ لذا ائمه(ع) و پیغمبر گرامی اسلام(ص) همواره استغفار می‌نمودند.

استغفار هرگز تنافی با عصمت نداشته و عبادتی است از عبادات الهی؛ بلکه استغفار «خیر العبادات» است؛ اینها همه مطالبی است که باید از خود روایات ائمه(علیهم السلام)، حقایق ایشان را اخذ نماییم.

* استغفار بهترین دعاست

امام صادق(ع) نیز در حدیثی می‌فرماید؛ «خیر الدّعا الأستغفار» استغفار دعا می باشد، بلکه خیر الدعا است و ملازمه ای با ذنب ندارد و همچنین در روایتی دیگر از اهل بیت(علیهم السلام) آمده است؛ « الِاسْتِغْفَارُ وَ قَوْلُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ خـَيـْرُ الْعـِبـَادَةِ» که اهمیت استغفار به عنوان دعا را می‌رساند.

با توجه به فرازی از دعای ابوحمزه ثمالی که می‌خوانیم «وَانْقُلْنى اِلى دَرَجَةِ التَّوْبَةِ اِلَیْکَ»؛ معلوم می‌شود توبه درجه‌ای از درجات می‌باشد و این که استغفار ملازمتی با ذنب و گناه ندارد، شواهد زیادی از روایات وجود دارد.

* استغفار سبب زیادی روزی است

«استغفروا ربكم انه كان غفارا»، « یرسل السّماء علیکم مّدارا ...» از قبیل آیاتی است که در قرآن کریم برای فواید استغفار ذکر شده است؛ که به برکت استغفار، رزق و روزی انسان زیاد گشته و خداوند متعال اولاد به انسان عطا می‌کند.

------------------------------------------------------------------------------------


پاینده باد ایران اسلامی....

اهمیت ترجمه ونشر قرآن کریم در نگاه مقام معظم رهبری(دام ظله)